ทำอย่างไรเมื่อชีวิตติดหรู?

 เมื่อชีวิตติดหรู?  ทุกอย่างตั้งแต่หัวจรดเท้าต้องมียี่ห้อ ต้องแพง ต้องไฮโซ รวมไปถึงพรอพประจำกายทุกสิ่งอย่างจะต้องขั้น Luxury เท่านั้น ของแบกะดินอย่าได้ชำเลืองตามอง ร้านอาหารที่เข้าต้องเป็นร้านระดับ 5 ดาว เพื่อนชวนไปเดินตลาดนัดข้างทางก็ไม่ได้ ต้องห้างสรรพสินค้าเริ่มหรูตล๊อดดด… ทำตัวแบบนี้ถ้าไม่รวยจริงอย่าคิดทำเลยค่ะ เพราะนอกจากคุณจะต้องเป็นหนี้สินบัตรเครดิตจากแหล่งเงินทุนต่าง ๆแล้วบางทีคนรอบข้างของคุณอาจจะรู้สึกว่าคุณสูงส่งเกินไปจนไม่กล้าเข้าหาเลยก็เป็นได้ ลองมาดูวิธีขจัดความเวอร์ในตัวออกไปกันหน่อยซิว่าควรทำยังไงบ้าง…

หัดรู้จัก Mix & Match

คนจะดูดีได้ไม่ได้หมายความว่าต้องมีตังค์อย่างเดียวนะคะ ของแบรนด์เนมก็ไม่ใช่ว่าจะดูดีตลอด บางทีมัวแต่คิดว่าของแพงต้องสวยหรูดูงาม พอจับมาประดับบนร่างกาย ส่องกระจกอีกที อ้าว! ลิเกหลงโรงแต่งเต็มเกิ๊นนน… หัดเอาเสื้อผ้าตัวเดิมที่แขวนตายอยู่ในตู้เสื้อผ้ามา Mix & Match กับเสื้อผ้าตัวใหม่ หรือหยิบเอาเครื่องประดับที่อาจจะไม่ได้ใส่นานแล้วมาปัดฝุ่น แล้วลองสวมใส่คู่กับชุดโปรดก็ฟังดูเข้าท่าไม่เบา ได้เซฟเงินในกระเป่า แถมยังได้โชว์ไอเดียเก๋ ๆ ของตัวเองอีกด้วย เริ่ดจะตาย อ้อ! คนเราต้องมีรสนิยมด้วยนะคะ ไม่ใช่มีตังค์อย่างเดียว

 ตลาดนัดก็มีดี

คุณอาจเคยคิดแต่ว่าตลาดนัดมันจะต้องน้ำเฉอะแฉะ มีกลิ่นเหม็น ขายแต่ของกิน ของใช้ในบ้าน! อยากตะโกนใส่หน้าคนที่คิดแบบนี้ดัง ๆ ว่า “โคตรเชย!” เดี๋ยวนี้ตลาดนัดเขาขายของหลากหลาย เสื้อผ้าเครื่องประดับเก๋ไก๋ ราคาไม่รุนแรงมากนัก แถมยังมีให้เลือกมากมายหลายแบบ ราคาก็แล้วแต่จะตกลงกับแม่ค้า หากโชคดีคุณอาจได้เจอสิ่งของที่คุณเคยเล็งไว้ในห้างมาวางขายที่ร้านใดร้านนึงในตลาดนัด หากคุณเคยแต่ลากส้นสูงเดินต้อก ๆ แต้ก ๆ ในห้างแอร์เย็น ๆ ลองสลัดคราบคุณนายแล้วมาลุยตลาดนัดซักวัน ละจะติดใจ คุณจะได้ของดีและถูกเยอะแยะเลยเชื่อดิ หากเริ่มไม่ถูกไม่รู้ว่าจะไปตลาดนัดไหนก่อนดี… แนะนำตลาดแรกที่ควรไปเดินเลยค่ะ… ตลาดนัดจตุจักร! Go Go…

รู้คุณค่าของสินค้าราคาแพง

ในที่จะกล่าวต่อไปนี้คือ… หากมีสิ่งของที่ใช้อยู่แล้วราคาหลายบาทก็ควรหัดใช้ให้มันนาน ๆ หน่อย ไม่ใช่พอมี Collection ใหม่ออกมา ของเก่า ๆ ก็ตกกระป๋องเข้าไปอยู่ในตู้เก็บของเสียแล้ว หากคุณมีรายได้เดืนอนึงหลาย ๆ แสน ดิฉันก็คงไม่ไปก้าวก่ายชีวิตการช็อปปิ้งของคุณ แต่หากคุณยังไม่ได้มีเงินจับจ่ายใช้สอยเยอะขนาดนั้น ก็ควรรู้คุณค่าของสินค้าว่ามันมีมูลค่ามากขนาดไหน ซื้อมาตั้งหลายบาท ใส่ไปครั้งเดียวเบื่อซะแล้ว เงินตราไม่ใช่เสกมาได้นะจ๊ะ คิดก่อนซื้อพอซื้อมาก็ใช้ไปให้คุ้ม OK?

คิดการใหญ่

หากรู้ตัวว่าเป็นคนติดหรู ทุกอย่างต้องอลังการงานสร้าง มีเงินเท่าไหร่ก็ทุ่มไปกับของไร้สาระเกือบทั้งนั้น.. ไหน ๆ ก็ติดหรูแล้วใช่มะ ก็เอาให้สุดเหวี่ยงไปเลย แต่ไม่ใช่การซื้อพวกเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้านะจ๊ะ จัดเต็มไปเลยกับอสังหาริมทรัพย์ บ้าน/คอนโด/ตึกแถว/อาคารพาณิชย์ ฯลฯ ของพวกนี้คุณได้มาครอบครองแล้วมันจะเพิ่มมูลค่าให้กับคุณเอง เป็นการลงทุนที่คุ้มสุด ๆ เป็นหนี้ก้อนใหญ่ไปเลย จะได้เอาเงินไปไร้สาระได้น้อยลง คราวนี้ล่ะหรูของจริง มีของสะสมเป็นอสังหาริมทรัพย์ โอ้ว…หึ ๆ

 อย่าพยายามทำบัตรเครดิต

นรกของคน (อยาก) หรู! เพียงแค่เงินใช้น่ะ ก็คงพอจะมี แต่ความอยากบางทีทำให้เราเพลิดเพลินลืมตัวไปกับการใช้เงินของตัวเองได้ ยิ่งมีบัตรเครดิตหลายใบยิ่งรูดสบายมือ เอาใบนี้มาโปะใบนั้น เอ้า! ใบนั้นตัดยอดพอดี รูดใหม่ เอ่อ… สินค้าตัวนี้มันผ่อนได้ 0% นี่หว่า จัดไปซักหน่อย…ทบไปทับมา รู้ตัวอีกทีเป็นหนี้หลายแสน คราวนี้จะมานั่งน้ำตาตกในไม่ได้นะจ๊ะ

 ทำรายรับ-รายจ่าย

ข้อนี้ Basic มาก ง่ายมาก แต่คนทำได้น้อยเหลือเกิน การทำรายรับ-รายจ่ายแบบรายวัน จะทำให้รู้ว่าในวันหนึ่งเราหมดเงินไปกับอะไรบ้าง และในเดือนหนึ่ง รายรับ-รายจ่ายของเราสมดุลกันรึเปล่า เราซื้อของฟุ่มเฟือยในแต่ละเดือนเท่าไหร่ และในแต่ละเดือน เรามีเงินเก็บเท่าไหร่ ไม่ได้แข่งนะคะคุณผู้อ่าน แต่จะบอกว่าบางทีไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา เอาแต่ซื้อของฟุ่มเฟือย เงินไม่มีเหลือเก็บ แต่หากวันนึงตัวเราเอง หรือคนที่เรารักเกิดเจ็บป่วยขึ้นมาจะทำอย่างไร ? จะเอาเงินที่ไนหมาใช้จ่ายรักษาพยาบาล เราควรจะมีเงินเก็บไว้ส่วนหนึ่งเพื่อการดูแลตัวเองด้วยค่ะ ชีวิตของคนมีค่ามากกว่ากระเป๋าหนึ่งใบนะคะ

การบริหารจัดงานเงินให้เป็นนั้นเป็นเรื่องที่ดีกับตัวคุณ และคนรอบข้างคุณ เวอร์ได้แต่ก็ควรมีลิมิตในการเวอร์ อย่าให้เกินตัวมากเกินไป ไปเจอบทความดี ๆ บทความหนึ่งจากใน Facebook ที่คน Create ใช้ชื่อว่า Lee Ji Sun เขาให้แง่คิดไว้ว่า…

 

“มหาเศรษฐีหรือยาจก กินข้าวแล้วก็อิ่ม 1 มื้อ เท่ากัน

 

มหาเศรษฐีหรือยาจก มีเสื้อผ้ากี่ชุดก็ใส่ได้ทีละชุดเท่ากัน

 

มหาเศรษฐีหรือยาจก มีบ้านหลังใหญ่แค่ไหน พื้นที่ ๆ ใช้จริง ๆ ก็เหมือนกัน    คือ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว

 

มหาเศรษฐีหรือยาจก จะมียารักษาโรคดีแค่ไหน ยื้อชีวิตไปได้นานเพียงไร สุดท้ายก็ต้องตายเหมือนกัน”

 ขอบคุณ นิตยสาร CROW

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *